اصطلاح بافت فرسوده، جریانی است که عمدتاً توسط دستگاههای اجرایی بر اساس نگاه کالبدی و فیزیکی تعریف شده و کمتر ناظر بر عملکرد آن است و به نظر میرسد برای بررسی این بافت باید اصطلاح شمولگراتری که ناظر بر عملکرد و نقش آن در پیکره شهری باشد را جایگزین کرد که بر این مبنا زوال شهری یا پژمردگی بافت شهری شاید معادل مناسبتری برای این مبحث باشد. بافت پژمرده شهری در همه جوامع و شهرها وجود دارد و به عنوان بدنه مرکزی شهری، شهرت میگیرد. چنین پیشامدی برای پیکره شهرها که با انقلاب صنعتی و رشد شهرها آغاز شده و با تغییر عملکرد و مهاجرت سرمایهداران و جایگزین شدن قشر فقیرتر، نمایه متفاوتی از شهر ارائه میکند. این تغییر ورژن شهری، در آثار بزرگانی نظیر چارلز دیکنز به عنوان مأوای طبقه کارگر و فقیرنشین، خودنمایی میکند.
چگونه بافت شهری پژمرده میشود؟
با توسعه شهرها، هسته اولیه و مرکزی شهر که بر اساس یک کارکرد اقتصادی؛ نظیر بازار، تعریف شده امکان احیا و نوسازی به علت نوع بافت فیزیکی؛ نظیر معماری ساختمان و معابر را پیدا نکرده و قشر پولدارتر، از هسته به سوی شمال شهر، کوچ کردند و جای خود را به اقشار فقیرتر دادند.
برچسب: بافت فرسوده دکتر عندلیب,
نویسنده: زهرا نصیری